મારો સમીર બોર્ડમાં નંબર લાવશે! એના જેટલા ટકા કોઈ લાવી જ શકે નહિ.

સમીર – આરતી સોની (રુહાના) દસમાંના બોર્ડનું રિઝલ્ટ હતું. મિતેષ સવારથી ભારે હ્રદયે ઊઠ્યો.. દસ વાગવાની રાહ જોઈ કોમ્પ્યુટર સામે બેસી ગયો.. આજે એના જીવનનો વળાંક નક્કી થવાનો હતો.. એમાંયે સમીર કરતાં વધારે ટકા લાવી વટ મારવાનો હતો. સતિષસર વખાણ કરી...

હું ડૉ.વર્ગિસ. મેટ્રીમોનિયલમાં મેં જ શુભાનું પ્રોફાઈલ મૂકેલું

ફરજંદ – પ્રિયંકા જોષી “વેલકમ, આશા છે આપને અહીં પહોંચવામાં બહુ તકલીફ નહીં પડી હોય.” “જી, આ સ્થળ થોડું અંતરિયાળ છે અને એથી જ વધારે મોહક. મુસાફરીમાં ખરેખર આનંદ આવ્યો. થેન્ક યુ.” બત્રીસ વર્ષની ડૉ.શુભાનું પ્રોફાઈલ એક મેટ્રીમોનિયલ સાઈટ પર જોઈને...

મેં મારી જ જાતને મારી પર ક્રોધ કરતી જોઈ

સમાધાન – શીતલ ગઢવી “શું જુએ છે? ..તું આટલો હલકો થઈ જઈશ.. મારી સમજ બહાર છે. મેં જ તને બનાવ્યો.. તું કંઇક અલગ બની ગયો!” સામે મેં મારી જ જાતને મારી પર ક્રોધ કરતી જોઈ. “હા.. તો.. ક્યાં સુધી સચ્ચાઈ...

પૅથોલૉજી વિભાગમાંથી લોહીનાં સત્તર સૅમ્પલ ગાયબ થયા હતા

તરસ – ડૉ. નિલય પંડ્યા સરકારી હૉસ્પિટલમાં ખળભળાટ મચી ગયો હતો. આજે રાત્રે ફરી પૅથોલૉજી વિભાગમાંથી લોહીનાં સત્તર સૅમ્પલ ગાયબ થયા હતા. આજે સતત ત્રીજો દિવસ હતો કે જ્યારે તપાસ માટે આવેલાં લોહીનાં સૅમ્પલ સવાર થતાં ગાયબ થયા હતાં. અને...

‘હા, મોહનથાળ, મગસ, કાજુકતરી અને કોપરાપાક પણ છે.’

નવાં વર્ષની મિઠાઈ – સંજય થોરાત ‘મઠીયા, ચોરાફળી, ચેવડો… અમારા માટે?’ એકસાથે આટલું બધું જોઈને ટિનિયો અને પિંકી રાજી થઈ ગયા. ‘હા, મોહનથાળ, મગસ, કાજુકતરી અને કોપરાપાક પણ છે.’ ઝળહળતી દીવાળીની મઘમઘતી મિઠાઈ જોઈને આખો પરિવાર રાજીનો રેડ હતો. ‘મમ્મી,...

તારું ને મારું જીવન કોપી પેસ્ટ જ રહેશે.

કોપી પેસ્ટ – લીના વછરાજાની સરફરાઝના હાથનો ઢોરમાર ખાઇને મુમતાઝના ખોળામાં માથું નાખીને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડતી ફરજાનાના મારની વેદના મુમતાઝના ચહેરા પર છલકાઈ આવી. “તારા નિકાહ સરફરાઝ સાથે થયા ત્યારે જ મેં કહેલું કે હું પહેલી બેગમ છું એટલે તને...

શક્ય છે એ તમારા ગર્વનું કારણ બને.

ગર્ભ  – જાહ્નવી અંતાણી એ મૂર્તિ સામે ધ્યાનમગ્ન હતા. સવિતાબેને ફોન મૂકી બુમો પાડી. “સાંભળ્યું? નયનાનો બીજો નંબર આવ્યો છે… લ્યો, હવે તમે ડોક્ટર નયનાનાં પપ્પા હોં.” દવાખાનાની એ નાનકડી કેબીન તરવરી ઉઠી. “ગર્ભપાત રહેવા દો. શક્ય છે એ તમારા...

તે બરફમાં થીજેલું ગુલાબ જોયું છે ઉર્વશી?

હું પણ તને ચાહું છું.. – મીરા જોષી “અનિરૂદ્ધ, નાનપણથી મેં એક કલ્પના કરી હતી, હિમાલયની ભૂમિ પર વસવાની… ત્યાંની પરમ શાંતિને હ્રદયમાં ભરીને પરિતૃપ્ત થવાની અદમ્ય ઝંખના હતી મને… આજે એ ઝંખનાની પૂર્તિનો દિવસ છે, અનિરૂદ્ધ. તારા મૈત્રીઋણથી મુક્તિ...

એ મુઠ્ઠીઓ વાળીને દોડ્યો પણ જાજરૂ સુધી પહોંચે એ પહેલા

શહીદ – રાજુલ ભાનુશાલી એ મુઠ્ઠીઓ વાળીને દોડ્યો પણ જાજરૂ સુધી પહોંચે એ પહેલા જ એનું પેટ છૂટી ગયું. “સીમમાં જ પડ્યા રે’તા હો તો… જ્યાં આવે બેહી પડવાનું,” પુત્રવધુ તિરસ્કૃત સ્વરે બોલી. યુદ્ધકૈદી તરીકે દર બીજે દિવસે મીઠુંમરચું ભભરાવેલો બામ્બુ ગુદામાં...

જજની સજા પહેલા એવી-એવી જગ્યાએ થર્ડ ડિગ્રી આપે…

રણચંડી – મિત્તલ પટેલ “મૅડમને શું થઈ જાય છે? જ્યારે પણ કોઈ બળાત્કાર કે મોલેસ્ટેશનનો કેસ આવે રણચંડી બની જાય છે. જજની સજા પહેલા એવી-એવી જગ્યાએ થર્ડ ડિગ્રી આપે, આરોપી પોતાની મા, બહેન કે પત્નીને પણ પકડતા થરથરે.” કાનાફૂસી સાંભળી...

કેમ, ખોવાયેલી લાગે છે. શું થયું?, સ્વીટહાર્ટ.

નિસ્વાર્થ પ્રેમ – હાર્દિક પંડ્યા “કેમ, ખોવાયેલી લાગે છે. શું થયું?, સ્વીટહાર્ટ.” ને ઉર્વશી સજાગ થઈ. “ના ડીયર, કાંઈ નહિ બસ એમ જ… તમે હાથ-મોં ધોઈ આવો. હું જમવાનું પીરસું.” જમવાનું પુરું થયું. ઉર્વશી વાસણ સમેટવા લાગી. એટલામાં એનો મૉબાઇલ...

ખબરદાર, જો મારી દીકરીને હાથ પણ લગાડ્યો છે તો!

હિમ્મત – આરતી આંત્રોલીયા “ખબરદાર, જો મારી દીકરીને હાથ પણ લગાડ્યો છે તો.” તે જોરથી ગરજી ઉઠી. વહુનું આ રણચંડી સ્વરૂપ જોઈ સાસુમા છળી પડ્યાં. સહસા જ બન્નેથી વૃક્ષની ડાળીએ માળામાં ઈંડા સેવતી કાગડી તરફ જોવાઈ ગયું, સવારે જ બારી...

હંમેશા અમારા અંતરમાં રહેનારને કેમ કરી ભૂલીએ અમે !

દવા – દિવ્યેશ વિ. સોડવડીયા “અમારી જિંદગીમાં તમારા વિના શૂન્યાવકાશ છવાઈ ગયો. હંમેશા અમારા અંતરમાં રહેનારને કેમ કરી ભૂલીએ અમે ! પ્રભુ તમારા આત્માને શાંતિ અર્પે એ જ અમારી પ્રાર્થના.” ‘લાડલી વહુને અશ્રુસભર શ્રદ્ધાંજલિ.’ આવા લખાણવાળી છબી સમક્ષ બેસણામાં સૌ...

વીણાની આંખ સામે એ પ્લાસ્ટીકની માળા અને હેરબેન્ડનું ફૂલ નાચી રહ્યા હતા.

હેર-બેન્ડ – નીવારાજ “સો એક રૂપિયાનું કંઈ નાનુંમોટું આપી દો.” કટલરીની દુકાને પહોંચેલી વીણાએ સૂચના આપી. પ્લાસ્ટીકની માળા, બુટ્ટી અને બ્રેસલેટ લીધા અને સાથે એક મોટા ફૂલવાળી હેરબેન્ડ. નવી નવી રહેવા આવેલી વીણાનાં મોટા ટાવરની નીચેની ખાલી દુકાનમાં એ લોકો...

માથે સૂરજ ચડી ગયો તોયે રાણીને ખાટલા તોડવા છે.

મુજ વીતી તુજ વિતશે – ગોપાલ ખેતાણી “પતિ દેવેનકુમાર, સાસુ લલિતા પવાર અને હું નિરુપા રોય.” રમાએ વિચાર્યું. સાસુની ગર્જના સંભળાઈ, “માથે સૂરજ ચડી ગયો તોયે રાણીને ખાટલા તોડવા છે.” ગમ ખાઈને કામે ચડી. * દસ વર્ષ બાદ… “દીકરો દેવેનકુમાર,...