Tagged: ભારતીબેન ગોહિલ

શરમની મારી દમલીએ હાથથી મોં ઢાંકી દીધું

દમલી – ભારતીબેન ગોહિલ પાણી વાળતો નંદુ અવાજ સાંભળી આવી પહોંચ્યો. ને અટક્યો-કોઈએ ‘સ્ટેચ્યુ’ કહ્યું હોય તેમ. તેની આંખો દમલીના આખાયે દેહ પર ફરી વળી.  ઓઢણું ખસી ગયેલું. ખુલ્લો થયેલ કબજો ને ઘાઘરા નીચે ખુલ્લા પગ જોતાં જ નંદુના સૂતેલ...

હોસ્પિટલની બહાર ઊભેલું કૂતરુ જોરથી રડ્યું

અર્ધસત્યો – ભારતીબેન ગોહિલ   હોસ્પિટલની બહાર ઊભેલું કૂતરુ જોરથી રડ્યું. ક્વાટર્સમાં રહેતા ડૉક્ટરની દીકરી હેલી દોડીને તેની માને વળગી પડી. “મમ્મી, પેલી જપુ કેતી’તી કૂતરું રડે તો….” “એવું ના હોય બેટા…” માએ સાંત્વના તો આપી પણ તોય હેલીનું હૈયું ધબક...

જળના વિવિધ પડછાયામાં મને માત્ર તું જ દેખાય છે

ટેક – ભારતીબેન ગોહિલ સત્યેન….તમને અવારનવાર ચાંદનીમાં લટાર મારતા જોઉં છું. લોકો પ્રકાશના પૂજારી હોય છે તમે તો અંધારાના ભક્ત! રાત થાય ને તમારા માટે સૂરજ ઊગે! એમાંયે પાણીમાં પડતાં ચંદ્રકિરણો જોતાં કલાકો સુધી બેઠા રહો. પત્નીના નાતે ઈર્ષાભાવ જાગે....